چہرے کا اظہار کی نفسیات

ماڻهو ڪيترائي صديون آهن، ڪنهن شخص جي خيالن ۽ شخصيت ۾ پاڪ حليب تي چڙهڻ چاهيندا آهن. ۽ ڇا اهي صرف انسان جي اندروني دنيان جي وچ ۾ رابطي جو اندازو لڳائڻ لاء تيار نه آهن. سڀ کان وڌيڪ عام سائنسن مان هڪ جسماني معنوي آهي. ان کان پوء جاپان ۽ چين ۾ قديم آڳاٽي زماني کان اڀياس ڪرڻ شروع ڪيو ويو، ان کان علاوه ادارن پيدا ٿيا آهن جنهن ۾ ماڻهن جي منهن جو اشارو سيکاريو ويو هو ۽ انساني اندروني دنيا جي اسرار کي ختم ڪرڻ جي ڪوشش ڪئي.

انسان جي چپن جي اظهار جو نفسياتي، فاسزن ۽ اسان کي هن سائنس جو اڀرو ۽ گندي پڙهائي ٿو. لونارورو دي ونسي جسماني معيشت پڙهڻ شروع ڪيو، ۽ فقط هن شخص جي خارجي خوبيون ۽ انسان جي اندروني دنيا جي هڪجهڙائي لاء هڪ مناسب وضاحت ڏني. هن بزرگ ماڻهن جي تصويرن کي رنگ ڏيڻ پسند ڪيو، جيڪي پنهنجن غضب سان، ٻي ڳالهه ڪئي ته زندگي هنن لاء آسان نه آهي، ۽ اندر جي اندر، انهن جي دلين ۽ دلين ۾.

شخص جي منهن تي حسي عضون موجود آهن: ٽچ، بو، ٻڌڻ ۽ نظر. ان کان علاوه اسان سڀني کان وڌيڪ معلومات سمجهندا آهيون. سڀ کان وڌيڪ حساس عمر، پنجن سالن تائين، جڏهن ٻار اڃا تائين ان کي لازمي معلومات کان محروم ڪرڻ جي قابل نه آهي، پر هر شيء جذب ڪري ٿي. هن جي اکين ۾ اکيون هڪ دفعو حيران ۽ خوشخبري پڙهي سگهي ٿو، هن جو وات هن حقيقت کان قرب نٿي ڪري سگهي ته هو دنيا ڏانهن نوان لفظن سان ڳالهائڻ چاهي ٿو، سندس ڪنن ۾ گوري جي هڪ ماٿري به ٻڌن ٿا، ۽ سندس ننڍي نڪ کي هڪ وانگر وانگر ڪيڪ کي پنهنجي پسنديده شاخ تي رکايو. ڪيترن سالن کان، گهٽ ماڻهن کي گهٽ ۽ گهٽ ڌيان هن جي ڀرسان ٿي رهي آهي. هن کي پهريان کان حيرت نه آهي، گهري ٿو جذباتي ۽ معنوي سبب ۽ انهي جو ڪارڻ اهو آهي ته هو اندروني احساسن سان.

تدريسي طور تي انسان جي منهن تي توهان پڙهي سگهو ٿا ۽ سندس ڪردار، هن وٽ اڳ ۾ ئي وڏو ۽ کليل اکين نه آهي، هو هر شيء کان پري دلچسپ آهي، ڪڏهن ڪڏهن اکين مان ٻاهر نڪرندو آهي ۽ صرف غمگين بڻجي ٿو. ۽ اهڙي شخص پنهنجي وات کي صرف خوراڪ لاء کولجي سگهي ٿو ۽ صرف ايترو ٻڌي ٿو جيڪو هو ٻڌڻ چاهي ٿو. اھڙيء طرح ھڪڙو ماڻھو پنھنجي سڄو ظاھر سان ظاھر ڪري ٿو جيڪو ھو بورنگ آھي ۽ ٻين کي دلچسپ نھ آھي. زندگي لاء ويسٽ.

هڪ اهڙي شخص کي چمڪندڙ اکيون تصور ڪري، هن جي منهن تي هڪ ابدي مسڪرا، هن جي اکين جي ڪنن ۾ ٻڏل، هي خود ڪافي، خوشگوار شخص، زندگي ۾ خوشگوار. پر، جيڪڏهن هن جي زندگيء ۾ ڪي غير مناسب نه ٿينديون آهن، هن جي اکين کي ان جي باري ۾ فوري طور تي ٻڌائيندو، هن جي هڏن هڪ معمولي مسڪين ۾ گندگي نه ڪندي. ۽ اکين جي ڪنارن تي ڪڪڙجي نه سگھندا، پر پيشاني تي پوندڙ پوندڙ.

اسان وٽ هن وٽ مختلف رعيت رکندڙ يا هڪ شخص جي ظاهر آهي. ڪنهن شخص تي ڏسي، توهان فوري طور تي هن جي ڪم جو مقام مقرر ڪري سگهو ٿا. هن جي تعليم، ذاتي خوبيون. مثال طور، هڪ جلدي شخص جي منهن، ڪڏهن ڪڏهن به هڪ شخصي ظاهري طور تي، जस्तै देखिन्छ: उच्च चकलेट، सानो चलिरहेको आँखा، गहिरो सेट، कुनै न कुनै विशेषताहरू. هو هميشه ڪجهه شيء ڳولي ٿو ۽ ڪنهن به نظر کان لڪائي رهيو آهي. اڳئين اهڙي شخص جيڪو بهتر آهي اهو نڪري ٿو ۽ پنهنجي دلچسپيء سان نه ڏيکارڻ.

هڪ ماڻهو، پنهنجي پاڻ کان به بلڪل نه، پاڻ کي ڪيترا سوال پڇي ٿو جنهن کي هو جواب ڳولي نه سگهي. هن اڪثر ڪري هڪ سخت گرام، هڪ تنگ پيشاني، هڪ پتلون سامهون اچڻ واريون آهن. شايد هن جي اکين مان هڪ اعصاب ٽڪ يا هن جي منهن جا ٻيا حصا هوندا. هي ماڻهو هميشه اعصاب آهي، جيتوڻيڪ هو ٻين کي ڏيکارڻ چاهي ٿو.

جيڪڏهن هڪ ماڻهو اڌ ڇڏيل وات آهي، هن جون اکيون هميشه ننڊ ڪرڻ چاهيندا آهن، هن جو منهن بلڊج آرام سان آهي، جنهن جو مطلب آهي ته هڪ شخص ايترو پيماني تي آهي. هو ڪنهن به مسئلا حل ڪرڻ نٿا چاهين، ڪابه شيء ان جي خواهش ۽ بستر کانسواء. هو پرديس آهي ۽ ساڳئي وقت ۾ هميشه پاڻ ۾ اعتماد نه ٿو ڪري، پر هو ٻين جي راء جي پرواهه ناهي، هو پنهنجي سٺي ۽ ننڊ واري بادشاهي ۾ رهن ٿا.

فزيڪيوڪرامس منهن کي ورهائي ٽن حصن ۾ ورهايو: هيٺين، وچولي ۽ مٿو. هيٺيون حصو انسان جي مزاج ۽ رويي کي ظاهر ڪري سگهي ٿو. مضبوط ۽ وڏا زنجير، انسان جي رضا جي طاقت جو ڳالهائيندو آهي. وچ وچ ۾ مٽيء جي وچ ۾ مٽيء جو وچ، ڳالھائي ٿو مالڪ جي نيڪ فطرت. هڪ ننڍي ٿڙ، ڳالھائڻ جي طاقت جي کوٽ آهي. نموني سان ڳالهائڻ جا مسئلا حل ڪرڻ. اهڙي قسم جي زنجير جو مالڪ بهتر رستو ڏيکارڻ ۽ آسان رستو ڳولهي سگهندو.

انسان جي جذبات کي منهن جي وچ واري حصي جي سڃاڻپ ڪري سگهجي ٿو: وات، گاڏيون، نڪ. ڏسو ته انسان ۾ مختلف وقتن تي هاپس فلڪس ڪيئن ڏسو. ۽ توهان کي اهو سمجھڻ چاهيندو ته هو چاهيو ٿي. هونئن به منهن تي مسڪرا نٿي ٿي سگهي، اهو اڃا به قدرتي نظر نه ايندي. گڻ، مالڪ کي رنگ ۾ ڏئي سگھن ٿا، پيالي کان وٺي ريمن کان. نڪ جو مٿو اڀار ڪري سگهي ٿو، يا ايترو گهٽ گهٽ سکي ٿو ته اهو هن نڪ جي مالڪ وانگر ڏسڻ ۾ اچي ٿو، اهو زمين کي قابو ڪري سگهي ٿو.

منهن جو سڀ کان وڏو علائقو مٿاهين آهي، سندس اکين تي، پيشاني، ابرو. اهي انسان جي علمي صلاحيتن جي ذميوار آهن. ڪنهن شخص جي اکين ۾ ڏسي، توهان فوري طور تي طئي ڪري سگهون ٿا ته ڪيترا ماڻهو ذهني طور تي ترقي يافته آهن. واضح ناهي جتي هوشيار ڏسڻ، خواب ڏسڻ ۽ ان جي موجد بابت ڳالهائيندي. مسلسل نظر انداز - چوي ٿو ته سندس ماسٽر هڪ سخت ۽ امتياز شخص آهي، جيڪو سٺو ذهن آهي. لوڪ کي ڏسي ڏسو - مالڪ جي بيوقوف سوچن کي ڏئي ٿو، هو انهن کي نيڪال ڪري ٿو ڇو ته هن کي اهو معلوم ناهي ته هن صورتحال کي درست طريقي سان رد عمل ڪجي. هڪ خوشگوار نظر، هڪ زندگين جو ذهن ڳالهائيندو آهي. ابرو حيران ٿي سگھي ٿو، حيران، خوشي ۽ ٻيهر ڄاڻڻ. پيشاني، ان تي غضب تي منحصر، ڪردار، موڊ ۽ عقل جو ڳالهائڻ به.

ليڪن هن سائنس جي هڪ شخص کي شدت ڏيڻ کان اڳ، توهان هن جي منهن، مڪمل طور تي هن جي منهن تي نظر ڪرڻ جي ڪوشش ڪئي، پوء توهان وڌيڪ ۽ يقيني طور تي هڪ شخص بابت وڌيڪ چئي سگهو ٿا. ۽ سڀ کان وڌيڪ اهم، ياد رهي ته هر شخص انفرادي آهي.