اهي ٻوٽا وڏا آهن، انهن اشارن تي اشارو، سائي يا جامني ٻڪرين جو. اونهاري ۾، اهي ڪافي ڊگهو ٿي ويا آهن، اڪثر اڪثر ٻه ميٽر تائين پهچي ٿو، گهرن جي ساقي گلن. اتي انھن تي ڳاڙھو ڳاڙھو ڳاڙھو گلابي يا ڳاڙھو رنگ جا گلاب آھن. اهي اسپيڪٽ فارم جي ڀاڙسوائيشنس ۾ گڏ ٿيا آهن.
ڪوٽن هڪ پلانٽ آهي، جيڪو پنهنجي سجاڳيء جي ساراهيو وڃي ٿو، تنهنڪري چونڊ ڪم بنيادي طور تي هو پٽي جي پليٽڪن جي رنگ جي تبديليء ۾ وڌائي رهي هئي. اڄ، مختلف پنن جي پنن سان ٻوٽي ڄاڻن ٿا: سائيز کان ڪنسن جي نڪرڻ سان ڳاڙهو ڪن. ليفٽيون پڻ پٽي، گندي جامني ۽ ارغواني واريون هجن. مون کي ضرور چوڻ گهرجي ته واهه جون سهولتون نه فقط خوبصورت آهن. پودون جھنگھن کي عجيب لڳايون آھن، اھي آخري ڊگھو آھن: پھول جون جولاء کان پھريون ڏينھن تائين رھندو آھي.
ڪنا: قسم.
کينا جي سڀ کان وڌيڪ مشهور قسم ڪونا انديڪا Roscoe يا تپيل انڊين آهي. اهو هندستان جي اولهه کان آيا. ٻوٽن کي اڻڄاڻ، ڍڪيل ڍڪڻ واري پاڙن جي شڪل آهي. اوچائي، اهي 90 سينٽ تائين پهچي ويندا آهن. ڪوهن جي پنن ۾ هلڪو سائيز، چمڪندڙ، ڳاڙهي پٽي سان ٿي سگهي ٿو. ٻوٽي جي گلن نليل آهن، ڳاڙهي يا گلابي. هي ذات ڪانا جي ڪيترن ئي قسمن جي پادري آهي، جيڪو هاڻي هڪ خاص روپ ۾ نڪتو آهي. ايس ايم جنرلس بيلي، جيڪو ڪني باغ آهي.
ايس ايڊيلس يا ڪئنا ميڊيل پڻ موجود آهن. اهو ڏکڻ آفريڪا ۾ پوکي ٿو، جپان پنهنجي شاعرن جي نشانن تان حاصل ڪرڻ لاء.
کنا: خيال.
زمين ۾ پوکڻ (کليل): خاصيتون.
ڪونا هڪ گھربل آهي، جيڪو گلن جي بسترن ۾ چڱو لڳندو آهي. اهي، گلن جي بستري جي وچ ۾ گروپن ۾ پوکي، هڪ حقيقي باغ زيورن بڻجي ويندو. پر اهي پوکي سگھجي ٿو ۽ هڪ ٻوٽو ٿي سگهي ٿو. انهي کان علاوه، ڪينني سائيز ۽ پودائي جي نباتات وانگر گرائونڊنگ لاء استعمال ٿيندا آهن. ڪونا جي ٻوٽي ٻنهي ڇر تي ۽ بالڪل تي بيٺل ڏسڻ ۾ ايندي آهي.
ڪوٽن ٿڌي واهن، هڪ جاء، چمڪندڙ، ٿڌي، پناهه تي پوکيو وڃي ٿو. مٽي ڇڏڻ گهرجي، چڱي طرح علاج. ٻوٽن کي پاڻي گهڻائي گهرجي. وڌيڪ چمڪندڙ ترقي يافته ٺاهڻ جي ڪري، انهن کي نامياتي ڀاڻين کان وٺي سگهجن ٿا، مثال طور، مينئر، جنهن کي سڏيو ويندو آهي "گرم لوڪ". هن جي ٿلهي ۾ اٽڪل 20 سينٽي ميٽر هجڻ گهرجي. ان کان سواء ان کي ڪنهن زمين جي سطح سان ڍڪيو وڃي (تقريبن 25 سينٽي). جلدي گری دار میوے کی تیاری گرمی کینوس کے عیش و آرام کی بلوم کو متاثر کرتی ہے.
مٽي ۾، ڪوهن صرف تڏهن پوکي ويندي هجي جڏهن اتي ٿڪ جي انتظار ڪرڻ جي ضرورت ناهي. انهن جي وچ ۾ فاصلو اٽڪل اڌ هجڻ گهرجي. هڪ سال لاء، ڪوهن ٿر جي حصن مان ترقي ڪري ٿو، جيڪي زمين ۾ پوکي ويندا هئا. زمين ۾ پٿرن، پتي جي زمين، وڏي رڻ ۽ گڻ سان گڏ رڻ هجڻ گهرجي.
پهرئين ٽڪريون ظاهر ٿينديون، ڪينجهر پوکيو وڃي ٿو ۽ ڀاڻ سان گڏ 7 ڏينهن ۾ ٻه ڀيرا ڀريل هوندا. جڏهن ٻوٽو ڦوڪڻ شروع ٿئي ٿي ته ان کي وڌيڪ گهڻو ڪري پوکيو وڃي. پھريان جيڪي ڀريل آھن، اھو بند ڪرڻ ضروري آھي. خزاني جي ڏينهن ۾، پنن کي پرواز ڪرڻ شروع ڪيو وڃي ٿو، پاڻيء کي گھٽائي سگهجي ٿو، ۽ پوء مڪمل طور تي روڪي ٿي. ٿڪڻ لاء، ٻوٽي بور کي گهرجي، تنهنڪري جور ڳاڙهو منجهيل نه آهي. ٻي صورت ۾، ٻوٽو سياري ۾ ڦري سگهجن ٿا. جتي اڀرندڙ آبهوا نوڪري آهي، ٿر جي سياري لاء کليل نه ٿي سگهي، ٻين علائقن ۾ انهن کي زمين تان هٽايو وڃي ٿو، ٻن ڏينهن کي خشڪ ڪيو، پراڻي پٽن کي ڪٽي ڇڏيندا آهن ۽ رزومس پٽي (گلي) سان بند ڪن ٿا. ان کي گرمي جي تقريبا 10 درجا تي رکو.
ڪمري ۾ ڪئنا.
جڏهن ٿڌو ڏينهن اچي، ڪوهن کي روشن ڪمري ۾ ورتو وڃي، پوء اهي ڊگهي وقت تائين ڦوڪيو ويندا. جيڪڏهن توهان کي معتدل پاڻي جي برقرار رکڻ جو پاڻي اٿڻ جو وقت هوندو هو، سائي سائيز واريون سائي سائي وارا گم نه ٿيندا. پر ٻوٽو اڃا تائين باقي مدت جي ضرورت آهي - اٽڪل ٻه مهينا. انهي کي يقيني بڻائڻ لاء، توهان کي پاڻيء کي ختم ڪرڻ ۽ ان کي مڪمل طور تي بند ڪرڻ جي ضرورت آهي. انهن جي اجنب مان 15 سينٽ ميٽيل ليفٽيون کٽي وڃي وڃن ۽ انهن جي تقريبن 10 درجا جي درجه حرارت سان گڏ جاء تي منتقل ڪيو وڃي. سياري جي دوران، ٿرز جي پسمانده ڪمن بالغ ۽ ترقي يافته بڻجي ٿي.
چشمي جي شروعات سان، ٿر جي پوسٽن ۾ پوکي وڃڻ گهرجي، ۽ بعد ۾ هڪ وڏي کان وڏي پروٽين ۾. پوکي ڏيڻ لاء زمين هڪ انتهائي ۽ غير جانبدار آهي. پٽي ۾ زمين، ڇڪڻ واري زمين، خوشي ۾ شامل ٿيڻ گهرجي.
ڪنا: ريزوم استعمال ڪري رزوم.
سيپٽمبر جي آخري ڏينهن کان وٺي آڪٽوبر جي شروعات کان وٺي، جڏهن مضبوط ۽ ڊگهو اصطلاحات اڳ ئي توقع ڪئي پئي وڃي، ڪائنات کي لازمي طور تي مٽي سان گڏ زمين کان "ڪٽي" ڪڍي ۽ احتياط سان سنواريندڙن کي منتقل ڪيو ويو، مثال طور، خشڪ سيلار يا گرين هاؤس سمر جي وچ ۾.
پر اسان کي يقين رکڻو پوندو ته گرين هائوس ۾ پاڻي پئجي ويندو آهي، پاڻي کي ڪينن سان خانن تي نٿو ٿئي. وچولي گرمي ۾ ۽ وسيع ۽ روشني سان ڪافي ڪافي نمي جي سطح، ڪائننا يا بدران سان، انهن جي رزوم، زمين جي اڻ اڻڄاڻه ڪاما ۾ آرام سان ڇڪيل آهي. جيڪڏهن ٻلي تباهه ٿي وڃي ٿي، ٿر تي سڪي سگهجي ٿو، ۽ نوجوان جا حصا مري ويندا آهن.
مارچ جي شروعات سان، ٻوٽي کي زمين کان ڇڪايو وڃي، اڻڄاتل جٽ ڪٽي ڇڏي ٿو ۽ ٿر سان حصيداري ڪرڻ گهرجي، آزاديء سان ون يونٽ واري مرحلي کي پورو ڪرڻ گهرجي. ننڍڙو ريٽليٽون اٽڪل 5 سينٽ ڊگهو رکجن ٿيون. اهو ئي ريزومن جي بهترين واڌ کي وڌائيندو. جڏهن جڙ وڇائي، انهن هنڌن تي جيڪي ڪٽي کٽي ويندا آهن انهن کي ڪڻڪ ڪوئلي ۽ خشڪ سان ڀريل هجي.
ٿر واري حصن کان جدا ڪيو ويو آهي، جيڪي رڻ سان گڏ هڪ ڪنٽرول ۾ رکيل آهن، جن کي هيٺان کان گرمي هجڻ گهرجي ۽ پوء چڱي ريت. 10 ٿرزرن ذريعي ڏينهن ڏاڍي سخت پوکري هوندي آهي، ۽ انهن تي ڪٽيون ۽ رنون ٺاهي وينديون. اهو وقت هوندو آهي جڏهن توهان ٿر جي ٻئي ڊويزن کي منظم ڪري سگهو ٿا، جيڪي تمام گهڻو وڌائي رهيا آهن، ٻوٽي جي نقصان کان سواء. ان کان پوء واهن ۾ پوکي سگھجي ٿو.
ڪنا: زيادتي جو ٻج ذريعي.
تپ ميوا رپن. انهن کي لازمي طور تي ٿڌو پاڻي، تقريبا، هڪ ڏينهن ۾ رکڻ ۽ احتياط جي سهولت لاء احتياط ڪٽي هجڻ گهرجي. ٻوڏ کان بچڻ کان اڳ ٻن ڪلاڪن تائين ٻج ۾ رکڻ گهرجي، ۽ پوء ٽولي پاڻي سان ڀريل هجي. انهن کي ڪنٽرولن ۾ پوکي سگهجي ٿو، جنهن وٽ گهٽ ڪنارن سان روشني سبسات آهي. کنٽرس سج کان بغير ڪنهن جاء تي رکيو ويندو آهي، جتي اتي جي نمي واري هوندي ۽ تقريبن 24 درجا جي درجه حرارت هوندي. پهرين ٻن پٽن 5 هفتن ۾، ۽ چار مهينا ۾ ٿي سگهن ٿا. ان کان پوء هر نوجوان ٻوٽي ننڍڙي برتن ۾ تبديل ٿي وئي آهي، جتي معمول جي مٽي ڀريل آهي. مئي جي آخري ڏينهن ۾ ڪوهن کي زمين ۾ منتقل ڪيو وڃي.
پوکيء جو مسئلو.
هي اندرور ٻوٽو سرد برداشت نه ڪندو آهي، اهو ٿڌي کان محفوظ هوندو.
ڪابينا ۽ اسپيڊ مٽيء کي نقصان پهچائڻ ۾ ڪنا کي نقصان پهچائي سگھي ٿو.